Het Ondernemersbelang

VVD nekt ZZP

Geen land in Europa kent zoveel Zelfstandigen Zonder Personeel (zzp) als Nederland. En het worden er steeds meer. Hoewel, de nieuwe wet die per 1 mei 2016 voor kleine ondernemers én alle werkgevers geldt, kan wel eens drastische gevolgen hebben. Gevolgen die voor zowel de werkgever als de zzp'er nadelig uitpakken. En uiteindelijk ook voor de schatkist. En zeker voor de gemeentelijke begrotingen.

De groei van het aantal solo-zelfstandigen is begonnen in de jaren negentig. Vooral in de bouw. Nieuwe wetten van de kabinetten-Kok maakten het kleine werkgevers steeds moeilijker om personeel langdurig in vaste dienst te houden. Zeker in bedrijfstakken die met seizoensinvloeden te maken hebben. Als Piet of Marie langdurig ziek werd, moest het salaris twee jaar lang doorbetaald worden. En zo is het nog steeds. Shell kan zich dat veroorloven, maar aannemer Jansen niet.

En dus gingen steeds meer metselaars, loodgieters en elektriciens 'voor zichzelf' werken bij dezelfde baas. Andere bedrijfstakken volgden. Die kregen snel in de smiezen dat deze nieuwe werkrelatie de wurgende wetgeving uitschakelde. Zie hier een verklaring voor de snelle groei van het verschijnsel zzp. In 1996 waren er 150.000 freelancende ex-werknemers, nu zijn het er 800.000. Op een beroepsbevolking van 7.3 miljoen is 11 procent zzp'er.

Sinds de crisis van 2008/2009 kwamen daar nog weg-gereorganiseerde werknemers bij, die min of meer gedwongen de gang naar de Kamer van Koophandel maakten.

De huidige regering kwam erachter dat veel zzp'ers weinig belasting betalen. Negentig procent van hen heeft een omzet onder de 60.000 euro. Na aftrek van bedrijfskosten, de vaste ondernemers- en de startersaftrek, blijft er relatief weinig over voor de Belastingdienst. Die vangt natuurlijk wel de btw die het leger solo-ondernemers moet afdragen.

De bedrijven die zzp'ers inhuren, betalen helemaal geen belasting en premies. Ze zijn immers niet in dienst. Vooral hier wringt de schoen voor de schatkist.

Nota bene een VVD-staatssecretaris – Eric Wiebes – bedacht een sluwe list als ware hij Tom Poes. De simpele VAR ging de prullenbak in en is vervangen door een onvoorstelbaar gecompliceerd stelsel van arbeidsovereenkomsten, geformuleerd in een ambtelijk-juridisch jargon waarvan niemand iets van begrijpt. Simpel gezegd komt het erop neer dat een zzp'er een verkapte werknemer is als hij niet elke dag een andere opdrachtgever heeft.

Wiebes heeft modelovereenkomsten bedacht voor bijna elk beroep. Een kleine greep: tijdelijk verloskundige, extern deskundige, tennisleraar, waarnemend huisarts, discjockey, gamesontwikkelaar, vrachtwagenchauffeur, mondhygiëniste, pianoleraar, gastdocent en last but not least coördinerend stralingsdeskundige.

Wie in dit bos van bizarre bureaucratie de weg kwijtraakt, is de klos. De werkgever moet weer loonbelasting en premies betalen en de zzp'er wordt behandeld als werknemer.

Omdat werkgevers niet gek zijn, gaat dit niet gebeuren.

De vraag rest wie hier beter van wordt. De zzp'er niet. De uitbestedende werkgever evenmin. Hij zal weer extra werknemers moeten aannemen, maar niet langer dan maximaal twee jaar. Ook de nieuwe ontslagregels zijn immers in zijn nadeel. De overheid zelf dan? Nee. Die gaat inkomstenbelasting en btw mislopen. Bovendien zullen oudere zzp'ers in de bijstand belanden. Kost de gemeenten weer geld.

De nieuwe wet van Wiebes kent geen winnaars, alleen verliezers.

André Vermeulen
info@avoor.nl

.

 

 

< terug